การสะสมพระหรือการหาเล่นพระ จะแตกต่างกันไปตามจุดประสงค์ของแต่ละบุคคลซึ่งจะมีการจำแนกออกได้ดังนี้
1. พุทธพาณิช หมายถึงพวกที่ค้าขายโดยเฉพาะ คือพวกที่ ซื้อถูกขายแพง ซึ่งนักเลงพระประเภทนี้ คือหากินกับพระเคื่อง 100% นั่นเอง
2. ศิลปะ คนที่สะสมพระบางกลุ่มจะชื่นชอบในศิลปะ เพราะพระเครื่อองบูชานั้น มีศิลปะในตนเอง ซึ่งขึ้นอยู่กับว่าอยู่ในยุคไหน เช่น เชียงแสน ลพบุรี อู่ทอง ล้านนา เป็นต้น ซึ่งในแต่ละยุคนั้นจะมีแบบและสัญลักษณ์เป็นของตนเอง
3. อำนาจพุทธคุณในวงการพระเครื่องนั้นจะมีเครื่องรางของขลังและมีอำนาจบารมีมาตั้งแต่โบราณ เช่น ยิงไม่ออกฟันไม่เข้า แคล้วคลาด เป็นต้น
4. อนุรักษ์โบราณวัตถุ ในวงการพระเครื่องจะมีคนอยู่กลุ่มหนึ่งที่มีอายุตั้งแต่100ปีขึ้นไป เพื่อจะหวังอนุกรักษ์ของเก่าไว้และได้เรียนรู้วัฒนธรรมในการสร้างพระในแต่ยุคสมัยเพื่อในชนรุ่นหลังได้เกิดการหวงแหน และรักษ์ในศิลปะประจำภาคสืบต่อไป
